(CAT)
ROBERTO FONSECA & VINCENT SÉGAL · Nuit parisienne à La Havane
Dues ciutats. Dos instruments. Una conversa sense fronteres.
Hi ha trobades en què afegir-hi res més seria espatllar-ho. Un piano. Un violoncel. I dos músics disposats a escoltar-se.
Roberto Fonseca i Vincent Ségal fa tota una vida que travessen fronteres musicals. El pianista cubà ha convertit el jazz en un territori obert a la tradició afrocubana, el funk, el soul, el hip-hop o lelectrònica; des de la seva etapa al costat dIbrahim Ferrer i lunivers del Buena Vista Social Club fins a col·laboracions amb artistes com Herbie Hancock, Fatoumata Diawara o Damon Albarn.
El violoncel·lista francès ha recorregut un camí igualment difícil de tancar dins una sola paraula: música clàssica, jazz, electrònica, músiques africanes i cançó, des de Bumcello fins a les seves trobades amb Ballaké Sissoko, Cesária Évora i músics procedents de mons aparentment molt allunyats entre ells.
Era qüestió de temps que aquests dos camins acabassin trobant-se de veres.
Daquesta trobada neix Nuit parisienne à La Havane, el seu primer projecte conjunt: un disc construït a partir duna sessió de tot just cinc dies i duna premissa molt més valuosa que qualsevol gran concepte previ: escoltar-se i veure què passava.
El resultat deixa conviure el danzón amb la música clàssica, la melodia francesa amb el pols cubà, lescriptura amb la improvisació.
Però potser el més bell passa precisament en allò que no pertany a cap gènere.
Fonseca llança una frase des del piano i Ségal la recull amb larc. El violoncel obre una pregunta i el piano decideix si respondre-la, envoltar-la o deixar-la suspesa. A vegades mana el ritme; daltres, una melodia mínima. I també hi ha el silenci, que en un duo com aquest no és un buit: és un tercer espai on tots dos es poden trobar.
No hi ha cap banda al voltant. No hi ha capes darrere les quals refugiar-se.
Tot depèn de lescolta.
I és aquí on dos músics amb trajectòries extraordinàries tornen a fer una cosa essencial: sorprendre laltre.
LHavana i París apareixen al títol, però no com dos punts oposats dun mapa. En aquesta música, les distàncies es desdibuixen. Bach pot fregar un danzón; una melodia pot començar mirant cap a Europa i acabar respirant Carib.
No es tracta de decidir a quin món pertany cada nota, sinó descoltar què passa quan deixen dimportar les fronteres entre ells.
El 4 de desembre, Alternatilla du a Esporles un daquells concerts en què menys pot ser, realment, molt més.
Roberto Fonseca. Vincent Ségal. Piano i violoncel.
Dos músics que no necessiten ocupar tot lespai per omplir-lo.
----------------------------------------------
(ESP)
ROBERTO FONSECA & VINCENT SÉGAL · Nuit parisienne à La Havane
Dos ciudades. Dos instrumentos. Una conversación sin fronteras.
Hay encuentros en los que añadir algo más sería estropearlo. Un piano. Un violonchelo. Y dos músicos dispuestos a escucharse.
Roberto Fonseca y Vincent Ségal llevan toda una vida cruzando fronteras musicales. El pianista cubano ha hecho del jazz un territorio abierto a la tradición afrocubana, el funk, el soul, el hip-hop o la electrónica; desde su etapa junto a Ibrahim Ferrer y el universo del Buena Vista Social Club hasta colaboraciones con artistas como Herbie Hancock, Fatoumata Diawara o Damon Albarn. El violonchelista francés ha recorrido un camino igualmente difícil de encerrar en una sola palabra: música clásica, jazz, electrónica, músicas africanas y canción, desde Bumcello hasta sus encuentros con Ballaké Sissoko, Cesária Évora y músicos procedentes de mundos aparentemente muy lejanos entre sí.
Era cuestión de tiempo que esos dos caminos acabaran encontrándose de verdad.
De ese encuentro nace Nuit parisienne à La Havane, su primer proyecto conjunto: un disco construido a partir de una sesión de apenas cinco días y de una premisa mucho más valiosa que cualquier gran concepto previo: escucharse y ver qué sucedía. El resultado deja convivir el danzón con la música clásica, la melodía francesa con el pulso cubano, la escritura con la improvisación.
Pero quizá lo más hermoso ocurre precisamente en aquello que no pertenece a ningún género.
Fonseca lanza una frase desde el piano y Ségal la recoge con el arco. El violonchelo abre una pregunta y el piano decide si responderla, rodearla o dejarla suspendida. A veces manda el ritmo; otras, una melodía mínima. Y también está el silencio, que en un dúo como éste no es un vacío: es un tercer espacio donde ambos pueden encontrarse.
No hay banda alrededor. No hay capas detrás de las que refugiarse. Todo depende de la escucha.
Y ahí es donde dos músicos con carreras extraordinarias vuelven a hacer algo esencial: sorprender al otro. Ellos mismos han descrito la relación como intuitiva, basada en la confianza y en construir juntos desde sus respectivas raíces, culturas y emociones.
La Habana y París aparecen en el título, pero no como dos puntos opuestos de un mapa. En esta música las distancias se desdibujan. Bach puede rozar un danzón; una melodía puede empezar mirando hacia Europa y acabar respirando Caribe. No se trata de decidir a qué mundo pertenece cada nota, sino de escuchar qué ocurre cuando dejan de importar las fronteras entre ellos.
El 4 de diciembre, Alternatilla lleva a Esporles uno de esos conciertos en los que menos realmente puede ser mucho más.
Roberto Fonseca. Vincent Ségal. Piano y violonchelo. Dos músicos que no necesitan ocupar todo el espacio para llenarlo.
----------------------------------------------
(ENG)
ROBERTO FONSECA & VINCENT SÉGAL · Nuit parisienne à La Havane
Two cities. Two instruments. One conversation without borders.
Some encounters need nothing more added to them. A piano. A cello. And two musicians willing to listen.
Roberto Fonseca and Vincent Ségal have spent their lives crossing musical borders. The Cuban pianist has long treated jazz as an open territory, drawing on Afro-Cuban tradition, funk, soul, hip-hop and electronics; from his years with Ibrahim Ferrer and the world of Buena Vista Social Club to collaborations with artists including Herbie Hancock, Fatoumata Diawara and Damon Albarn.
The French cellist has followed an equally impossible-to-label path: classical music, jazz, electronics, African traditions and song, from Bumcello to his work with Ballaké Sissoko, Cesária Évora and musicians from worlds that might, at first, seem very far apart.
It was only a matter of time before those two paths properly met.
Out of that encounter came Nuit parisienne à La Havane, their first project together: an album born from a session of just five days and a premise far more valuable than any grand concept to listen to one another and see what happened.
The result allows danzón and classical music to coexist, French melody to meet Cuban pulse, composition to sit alongside improvisation.
But perhaps the most beautiful moments happen in the space that belongs to no genre at all.
Fonseca throws out a phrase on the piano and Ségal catches it with the bow. The cello poses a question and the piano decides whether to answer it, circle around it or leave it hanging in the air. Sometimes rhythm takes the lead; sometimes it is the smallest of melodies. And then there is silence, which in a duo like this is not empty space at all: it becomes a third place where both musicians can meet.
There is no band around them. No layers to hide behind. Everything depends on listening.
And that is where two musicians with extraordinary careers return to something essential: the ability to surprise one another.
Havana and Paris appear in the title, but not as opposite points on a map. In this music, distances begin to blur. Bach can brush against a danzón; a melody can start out facing Europe and end p breathing the Caribbean.
The point is not to decide which world each note belongs to, but to hear what happens when those boundaries stop mattering.
On 4 December, Alternatilla brings to Esporles one of those concerts where less really can become much more.
Roberto Fonseca. Vincent Ségal. Piano and cello. Two musicians who do not need to occupy all the space in order to fill it.
Centro de ayuda
Promociones y descuentos
¿Eres organizador?
Atención al cliente
¡Oups! El tiempo se ha agotado.
Recuerda que tienes 15 minutos para completar el proceso.Has excedido el número máximo de entradas para esta sesión.
Por favor complete esta compra primero si desea comprar más entradasHas excedido el número máximo de entradas para esta tarifa.
Por favor complete esta compra primero si desea comprar más entradas